وزيرى ( 1322 ) حسين وزيرى ، در سال 1322 هجرى شمسى در خانواده‌اى نسبتا مرفه الحال در شهر رى ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى را در دبستان فيض همان شهر به پايان رسانيد و پس از وقفه‌اى دورهء متوسطه را آغاز كرد و سرانجام فارغ التحصيل گرديد ، آنگاه به استخدام دولت درآمد و در يكى از ادارات دولتى مشغول خدمت شد و پس از بيست سال خدمت ادارى بنا به درخواست خود بازنشسته گرديد . خود گويد : « هم‌اكنون دوران سخت و مشقت‌بار بازنشستگى را مىگذرانم ، همچون تمام بازنشسته‌هاى ديگر . » وزيرى از سال 1345 به انجمن ادبى ايران كه به رياست استاد محمد على ناصح اداره مىشد راه يافت و از محضرش بهره‌مند گرديد و شعرش مورد نقد قرار گرفت و به اصلاح گراييد . وزيرى در آغاز شاعرى به جنبهء فكاهى آن روى نمود و سروده‌هايش را با نام مستعار " شاهد العظيم " به چاپ رسانيد و هم‌اكنون نيز با مجلهء خورجين و كارگر همكارى مىكند . اشعار زير چند نمونه از نظم اوست : بحر ولايت جانا عنايتى به فقيران ره‌نشين * آثار مهر در رخ ايشان عيان ببين بنگر چگونه از سر اخلاص اين گروه * رخ مىنهند در بر جانانه بر زمين صافى دل‌اند و معتكف كوى دلبرند * دور از كنشت و مسجد و غافل ز عقل و دين بر فقر خويش راضى و از خلق بىنياز * از فخر بگذرانده سر از چرخ هفتمين فارغ ز طعن دشمن و با دوست گشته جمع * كفر است در طريقت ايشان جفا و كين